Përvoja jonë me alpakat nuk ishte asgjë më pak se magjike — shumë përtej çdo gjëje që mund të kishim imagjinuar. Kaluam një mëngjes të qetë dhe të ngrohtë në fermën e Dienës, të zhytur në natyrë dhe të rrethuar nga kafshët më të buta.
Në fillim, fëmijët tanë ishin pak të ndrojtur, të pasigurt se si të bashkëvepronin me alpakat. Por prania e qetë e Dienës, përvoja e qartë me fëmijët dhe udhëzimet e buta bënë ndryshimin. Pak nga pak, pamë fëmijët tanë të dilnin nga guaskat e tyre — duke ushqyer alpakat me dorë (dhe madje edhe gojë më gojë!), duke përqafuar pulat dhe duke vrapuar lirshëm me Odin, qenin madhështor të ujkut që shpejt u bë miku i tyre më i mirë.
Ishte një nga ato përvojat e rralla që arrin të jetë paqësore dhe thellësisht e gëzueshme. Të qenit pranë kafshëve, të ndiesh ajër të pastër dhe të shikosh fëmijët tanë të lidhen në mënyrë të natyrshme ishte një dhuratë.
U larguam duke u ndier mirënjohës, me këmbë në tokë dhe plot buzëqeshje. Kjo është lloji i përvojës që do të rekomandonim me gjithë zemër — pa hezitim.